"Μπορεί τη δημιουργική Τεχνητή Νοημοσύνη να βελτιώσει τον γραπτό μας λόγο;". Και ποιος περισσότερο κατάλληλος για αυτή τη διερεύνηση από τον καθηγητή Πληροφορικής και συγγραφέα, κύριο Γιάννη Φαρσάρη; (Μια ομιλία του στο TEDx εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=RDJpBuAEV_U).
Με αφορμή τον "Εφιάλτη της Περσεφόνης" που μελετήσαμε σήμερα από το Ανθολόγιο, ακούσαμε τη Μαρία Φαραντούρη να ερμηνεύει τους δυνατούς στίχους του Νίκου Γκάτσου σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι.
Κι έπειτα δέχτηκα την ερώτηση: "Γιατί όλες αυτές τις άσχημες εικόνες στο βίντεο;" για να ρωτήσω κι εγώ, πριν απαντήσω στην ερώτησή τους: "Πώς σας έκανε να νιώσετε αυτό το μελοποιημένο ποίημα;". Οι απαντήσεις ήταν: "θλίψη", "στενοχώρια" και το πολύ ελπιδοφόρο: "Εμένα με έκανε να θέλω να φτιάξω τον κόσμο όπως ήταν πριν...". 😊
Στη συνέχεια περάσαμε σε ερμηνεία των άγνωστων λέξεων και ανάλυση του ποιήματος φτάνοντας να μιλάμε για εκμετάλλευση της φύσης. Ακούσαμε ξανά το "υπέροχο τραγούδι", όπως είπαν και, το επόμενο δίωρο, συζητήσαμε στο πλαίσιο της Μελέτης Περιβάλλοντος για τον τόπο μας, για δημιουργήματα της φύσης καθώς και για παρεμβάσεις των ανθρώπων στο περιβάλλον.
Τέσσερις δημιουργικές ώρες, με συμμετοχή ζωηρή και συζήτηση. Άντε, να φωτίζεται το βλέμμα μας περισσότερο! Άντε, με το καλό, αστεράκια μου!
Και για αναστοχασμό της μέρας μας... αφήνω ένα βίντεο που δημιούργησα, μεταξύ άλλων, με την υποστήριξη του NotebookLM.
Την Παρασκευή, στο πλαίσιο των Θρησκευτικών αλλά και της Μελέτης Περιβάλλοντος τέθηκε η ερώτηση: "Τι θα πει παιδί;" για την πρόκληση συζήτησης γύρω από την παιδική ηλικία και τα δικαιώματα των παιδιών.
Οι ιδέες μετά τον καταιγισμό σημειώθηκαν στον πίνακα.
Έπειτα αξιοποιήθηκε το καταπληκτικό βιβλίο της Beatrice Alemagna "Τι θα πει παιδί;" που κυκλοφορεί σε μετάφραση του Γιώργου Κουραβέλου από τις εκδόσεις Κόκκινο.
Μόλις στη δεύτερη σελίδα τέθηκε η ερώτηση: "Είναι ωραίο να είσαι μεγάλος/ενήλικας;" με τις απόψεις να μοιράζονται ανάμεσα στο "ναι" και στο "όχι", ενώ δεν έλειψε και το "ίσως".
Σήμερα διαβάσαμε απερίσπαστοι ολόκληρο το βιβλίο και παρατηρήσαμε την υπέροχη εικονογράφηση της ίδιας της συγγραφέως. Στο οπισθόφυλλο διαβάσαμε "Ένα παιδί έχει μικρά πόδια, μικρά χέρια και μικρά αυτιά, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι έχει και μικρές ιδέες.". Οπότε διατυπώθηκε η προτροπή: "Πείτε μου δικές σας μεγάλες ιδέες".
Κι έπειτα, ζήτησα από τα παιδιά μου το εξής: "Αν το βιβλίο είχε ακόμα μία σελίδα που έγραφε αποκλειστικά για τον καθέναν ή την καθεμιά από εσάς, τι θα έγραφε; Θα ήθελα να εικονογραφήσετε τον εαυτό σας και να γράψετε στον ελεύθερο χώρο το μήνυμά σας."
Η δραστηριότητα ξεκίνησε υπό τον ήχο της μουσικής του Μάριου Φραγκούλη ο οποίος ερμήνευσε στίχους του Παρασκευά Καρασούλου στο υπέροχο "Τον εαυτό του παιδί". Το κείμενο γράφτηκε πρώτα στο πρόχειρο, διορθώθηκε και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο φύλλο εργασίας.
Αναλυτικά τα έργα, στο padlet μας.
Η σημερινή δραστηριότητα παρακολουθήθηκε από δύο Γαλλίδες μελλοντικές συναδέλφους που αυτό το διάστημα βρίσκονται στο σχολείο μας προκειμένου να παρατηρήσουν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Τις ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία και τα χαμόγελα που μοιραστήκαμε.
*Συνεχίζεται...
Την 5η ώρα της δραστηριότητας αυτής αφιερώσαμε στους σκύλους βοηθούς και συγκεκριμένα στα ου προσφέρουν από το 2012 συνεδρίες χαράς σε άτομα με αναπηρίες.
Τα Therapy dogs δε δουλεύουν μόνα τους! Δουλεύουν με τους κηδεμόνες τους προσφέροντας εθελοντικά τον χρόνο, τη βοήθεια και τη θετική τους διάθεση σε άτομα με αναπηρίες.
Και η ερώτηση που τέθηκε ήταν η εξής: "Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε, άραγε, εμείς;". Οι απαντήσεις καταγράφηκαν σε έναν νοητικό χάρτη με την υποστήριξη του spider scribe.
Πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια, για την ακρίβεια πέρασαν 52 ολόκληρα χρόνια από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973. Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου θυμόμαστε εκείνες τις μέρες, τότε που οι φοιτητές ύψωσαν τη φωνή τους για τη δημοκρατία και την ελευθερία.
Εκείνη την εποχή στην Ελλάδα υπήρχε δικτατορία, δηλαδή μια κυβέρνηση που
δεν άφηνε τους ανθρώπους να μιλούν ελεύθερα ή να αποφασίζουν για τη ζωή
τους. Οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο είπαν «Όχι!» στην αδικία και ζήτησαν
έναν κόσμο με σεβασμό, δικαιώματα και ελευθερία για όλους.
Η νύχτα της 17ης Νοεμβρίου ήταν δύσκολη και επικίνδυνη, όμως το μήνυμα των φοιτητών έμεινε ζωντανό. Γι’ αυτό τη μέρα αυτή την τιμάμε κάθε χρόνο στα σχολεία.
Σήμερα θα σταθούμε σε έναν ξεχωριστό αγωνιστή εκείνης της εποχής: τον Σπύρο Μουστακλή.
Ήταν αξιωματικός του στρατού και πίστευε βαθιά στη δημοκρατία. Αντιστάθηκε στη δικτατορία και για αυτό συνελήφθη και βασανίστηκε. Παρά τα σκληρά βασανιστήρια, δε μίλησε ποτέ και δεν πρόδωσε κανέναν. Από αυτά τα βασανιστήρια έχασε τη φωνή του και δυσκολεύτηκε να κινείται, όμως η δύναμη, το θάρρος και η αξιοπρέπειά του έμειναν παράδειγμα για όλους.
Όσοι θέλουν μπορούν να γνωρίσουν καλύτερα τη ζωή του μέσα από το Αρχείο της ΕΡΤ, όπου υπάρχουν ντοκιμαντέρ και συνεντεύξεις που παρουσιάζουν τον αγώνα του.
Στην πόλη μας υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο που τιμά τον Σπύρο Μουστακλή και φέρει το όνομά του:
43ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου «Σπύρος Μουστακλής». Το όνομα αυτό θυμίζει κάθε μέρα σε μαθητές και δασκάλους πόσο σημαντικές είναι η δημοκρατία, η ελευθερία και η αντίσταση στο άδικο. Μάλιστα τον χώρο υπάρχει και ένα μουσείο αφιερωμένο στον ήρωα, στημένο από τα ίδια τα παιδιά του σχολείου.
Εγκαινιάζουμε τις καταγραφές στο παρόν ιστολόγιο για το διδακτικό έτος 2025-26 με μια ανάρτηση αναφορά στις Δράσεις Ενεργού Πολίτη που αγαπώ πολύ. Εμπνευσμένη από τη δράση "Υποστηρίζουμε τα ζώα που μας υποστηρίζουν" είναι η πρώτη Δράση Ενεργού Πολίτη που θα υλοποιήσουμε φέτος.
Η συζήτηση ξεκίνησε τέλη Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της Μελέτης Περιβάλλοντος, αφορμώντας από την ερώτηση: "Τα ζώα έχουν θέση στο σχολείο;".
Προχώρησα με την προβολή ενός ακόμα βίντεο, της μικρού μήκους ταινίας Pip.
Επανέλαβα την ερώτηση: Ένας τέτοιος σκύλος θα είχε θέση στο σχολείο; Στις αρνητικές απαντήσεις αυτή τη φορά ακούστηκε και κάποιο "ναι"...
Μάλιστα. Τότε, την επόμενη φορά, θα το πάω πιο κοντά στη δική τους καθημερινότητα, σκέφτηκα.
Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο πρόγραμμα Ενίσχυσης της Ενεργού Πολιτειότητας, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β' και Γ' τάξης έγιναν υπερασπιστές των δικαιωμάτων ανθρώπων και ζώων.
Οι μαθητές/τριες ευαισθητοποιήθηκαν για το θέμα της εγκατάλειψης ζώων μέσω λογοτεχνικών έργων, ταινιών, ιστοσελίδων, αλλά και επικοινωνώντας με υπεύθυνο καταφυγίου ζώων/μέλη φιλοζωικών οργανώσεων. Επιπλέον συμμετείχαν σε δράση δημιουργίας Μικρών Βιβλίων με θέμα τα δικαιώματα και την ευζωία των ζώων και στη συνέχεια τα μετέτρεψαν σε ηχητικά παραμύθια, αναγνωσμένα από τους ίδιους και τις ίδιες, αναδεικνύοντας τη σημασία της προσβασιμότητας όλων των ανθρώπων στα βιβλία. Τα αναλογικά και ψηφιακά Μικρά Βιβλία των Ζώων διαμοιράστηκαν με το ευρύ κοινό μέσω αναρτήσεων στο ιστολόγιο της τάξης και του σχολείου.
Η δράση έγκειται στα πεδία 4: Ποιοτική εκπαίδευση, 10: Λιγότερες ανισότητες, 11: Βιώσιμες πόλεις και κοινότητες, 15: Ζωή στη στεριά, 17: Συνεργασία για τους στόχους, και εντάσσεται στα μαθήματα της Μελέτης Περιβάλλοντος Β’ (Ενότητα 6) και Γ’ Δημοτικού (Ενότητα 4, κεφάλαιο 4-10), Γλώσσας Β’ και Γ’ Δημοτικού, καθώς και στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων στους άξονες: α) Ενδιαφέρομαι – Ενεργώ: Κοινωνική Συναίσθηση κι Ευθύνη και β) Καινοτομώ και Δημιουργώ – Δημιουργική Σκέψη και Πρωτοβουλία: Επιχειρηματικότητα, Αγωγή Σταδιοδρομίας, Γνωριμία με επαγγέλματα. Η διάρκεια της δράσης εκτιμάται στις 10 διδακτικές ώρες.
Ανακεφαλαιώνοντας όσα έχουμε συζητήσει για το νερό αυτό το τελευταίο διάστημα, ήρθε στον νου μου αυτό το χαριτωμένο παιδικό τραγούδι του Ζαχαρία Παπαντωνίου "Από πού είσαι ποταμάκι;".
Αχ, αγαπημένε μου, Ζαχαρία Παπαντωνίου! Αγαπημένα μου "Ψηλά Βουνά"!!! Ήρθε η ώρα να διαβάσω στα παιδιά "Το λουτρό" και να μιλήσουμε για το τι μας προσφέρει το ποτάμι. Ευεξία, χαρά, ξεγνοιασιά, αναψυχή, νερό, ψάρια, δροσιά...
Συνεχίσαμε τη συζήτηση με αφορμή το επόμενο κεφάλαιο από "Τα Ψηλά Βουνά", αυτό με τον "Μεθυσμένο μυλωνά".
Και τότε είδαμε ένα ρεπορτάζ για τον νερόμυλο στα Πλατανάκια Σερρών.
Ωστόσο επαναλάβαμε τον κύκλο του νερού με αφορμή το πείραμα με το εμφιαλωμένο νερό που είχαμε αφήσει στον ήλιο για δυο βδομάδες. Πώς δημιουργήθηκαν οι φυσαλίδες στα τοιχώματα του μπουκαλιού; Γιατί δεν είναι υγιεινό να πιούμε εμφιαλωμένο νερό σε πλαστικό μπουκάλι το οποίο έχουμε αφήσει στον ήλιο πολύ καιρό; Πώς μυρίζει αυτό το νερό; Γιατί;
Σταφιδούλες,
σας υποσχέθηκα τον σύνδεσμο της ταινίας "Ιησούς", μέρος της οποίας παρακολουθήσαμε την τελευταία ώρα σήμερα. Αυτές τις μέρες θα έχετε τον χρόνο να την απολαύσετε με την ησυχία σας.
Καλό Πάσχα!
Σταφιδούλες μου, είμαι πολύ περήφανη για εσάς! Καταφέρατε να παρουσιάσετε τη σημερινή γιορτή την αφιερωμένη στην ελληνική επανάσταση του 1821 με μεγάλη αξιοπρέπεια!
Θα αφήσω εδώ ένα τραγούδι για τον αγαπημένο μου ήρωα της επανάστασης, τον Μακρυγιάννη, από μια αγαπημένη μου φωνή, του Νίκου Ξυλούρη.
Και του χρόνου με το καλό!
Έχετε ακούσει ποτέ για το σπήλαιο της Αλταμίρα; Όχι; Ε, ελάτε κοντά σας πω. Ή μάλλον... για να το κάνουμε και πιο μαγικό... κάντε κλικ στην εικόνα να σας πάω!
